خبرنامه شماره 22

2. تحلیل ادعای مذکور یکی از راه های کاهش آلودگی های شبکه خازن گذاری صحیح می باشد. در عمل با تبدیل بانک خازنی به فیلتر هارمونیکی می توان با جابجایی نقطه رزونانس و کاهش مولفه های هارمونیکی از کاهش اعوجاجات کلی هارمونیک اطمینان حاصل کرد. در این زمینه اما همانطور که پیش تر ذکر کردیم، برخی ادعا می کنند که خازن هایی تولید کرده اند که به تنهایی و بدون افزودن راکتور توانایی مقابله با هارمونیک ها را دارا میباشند. در ادامه اثبات می کنیم که این ادعا غلط و برای مصرف کننده خطرناک است. سناریوی اول: شبکه فقط دارای هارمونیک های مضرب 3 باشد: در این صورت خازن های مورد نظر که اتصال ستاره داشته و دارای نوترال تقویت شده می باشند مسیری با امپدانس کمتر برای جریان هارمونیکی ایجاد می کنند و سبب می شوند از دید شبکه بالادستی شاخص اعوجاج هارمونیکی کل یا همان THD کاهش پیدا کند. تا به اینجا ادعای مذکور غلط نیست اما باید توجه داشته باشیم که هارمونیک های مضرب 3 به نسبت سایر هارمونیک های موجود در شبکه از مقدار کمتری برخوردار می باشند و جزء هارمونیک های با بیشترین مقدار اهمیت نیستند. از طرف دیگر در سطح ولتاژی فشار ضعیف که توانایی اتصال خازن ها به صورت مثلث وجود دارد، ستاره بستن آن ها سبب می گردد که توان راکتیو حاصله به میزان 2/3 کاهش یابد. یعنی توان راکتیو تولیدی توسط خازن¬های ستاره یک سوم توان راکتیو تولیدی توسط خازن های مثلث مشابه است. سناریوی دوم: شبکه بجز هارمونیک های مضرب 3 ،دارای هارمونیک های دیگر نیز باشد: در این صورت بخشی از جریان های هارمونیکی که اتفاقا مقدار بسیار بزرگتر و قابل توجه تری دارند فیلتر نشده و در شبکه باقی می مانند. دلیل این امر آن است که دیگر مسیری برای عبور جریان های هارمونیکی به سمت نوترال وجود نداشته و این هارمونیک ها نیافته و به دلیل کاهش نیافتن THD کماکان مشکلاتی از قبیل اضافه جریان و داغ شدن کابل ها وجود دارد.